Miep van Leeuwen

Dankbaar

Geplaatst in: Weblog 2 Reacties

Francess op haar werkplek!!

Ik ben net terug van het bezoek aan twee districten.

Op 9 maart hebben we Francess mogen begeleiden om haar werk weer op te pakken! God is groot en goed. Francess noemt zichzelf “een bundel van wonderen”. Samen met een collega van BBB zijn we het gesprek aan gegaan met twee leidinggevenden en Francess in het ziekenhuis waar zij werkt. We hebben besproken dat ze het nog steeds rustig aan moet doen maar dat ze weer mag en graag weer wil werken. Ik heb het voorrecht gehad om daarna nog twee dagen een paar uur met haar te werken. Ze is een jaar niet aan het werk geweest! En het zal misschien nog wel een half jaar duren voordat ze haar werk weer volledig kan oppakken. Maar we zijn zo dankbaar waar ze nu mag zijn. Afgelopen zondag ben ik met Francess mee naar de kerkdienst geweest. Het is zo bijzonder om te zien hoe ze overloopt van dankbaarheid aan God en de mensen die haar hebben geholpen deze hartoperatie mogelijk te maken!

Ik heb de laatste twee districten bezocht waar ik nog niet was geweest. De andere nurse waar ik mee werkte deze keer is Kadiatu.

Ik moet zeggen dat ik deze week ook heel dankbaar ben geweest. Dankbaar voor het prachtige werk wat ik hier mag doen. Druppels op een gloeiende plaat zijn regens van zegen in het Koninkrijk van God.

Al de glorie aan God!


Valentijn

Geplaatst in: Weblog 1 Reactie

Het is al weer twee weken geleden ~ Valentijn. Ik heb er eigenlijk nooit aandacht aan geschonken maar deze keer had ik een leuke ingeving. Mijn oog viel op een baby-pop bij een winkeltje langs de kant van de straat en ik dacht “dat is een leuk Valentijn cadeautje voor Isha”. Isha is een jaar of tien, dochter van de vrouw van onze dagwacht die bij ons in de compound woont.

Ik had de pop op de achterbank in mijn auto gelegd en ging Isha roepen toen ik thuis kwam. Ik deed de auto open en zei “ik denk dat deze baby op zoek is naar een mama; wat denk jij?”.

Isha had maar één seconde nodig om te begrijpen dat dit een cadeautje was. Hoewel ik dat niet gezegd had! Ze vloog me om de hals en bedankte me; pakte de pop en rende er mee naar haar moeder.

Het raakte me. Jezus zegt dat we moeten worden als de kinderen.

Als we horen van God’s cadeau, zijn zoon Jezus, dan mogen we de Vader om de hals vliegen en Hem bedanken!


Nieuwsbrief 13

Geplaatst in: Nieuwsbrieven 1 Reactie

kop nb13

 

U kunt u de laatste nieuwsbrief downloaden van Miep van Leeuwen door te klikken op de volgende link:  Nieuwsbrief 13 .

Ditmaal met de volgende onderwerpen: twee maal bezoek, Majanne’s bezoek aan Miep, bij Yainkein thuis, geluid, werk en dank- en gebedspunten.

 

Met vriendelijke groeten,

TFC Miep van Leeuwen.


Kailahun

Geplaatst in: Weblog 1 Reactie

Deze week ben ik voor het eerst in Kailahun geweest; het meest oostelijke district en het meest ontoegankelijk gebied in het regenseizoen. De laatste 20 mile reden we over een zandweg met 10 km/uur! Eindeloos was het en vermoeiend. 

De zandweg verandert in het regenseizoen in één groot modderbad.

De natuur is er prachtig! De stilte ’s avonds is adembenemend.

Ik heb grote bewondering voor de mensen die hier willen werken, inclusief onze nurse Martin.

Martin vond het een hele bemoediging dat we hem kwamen opzoeken voor supervisie. Deze keer was ik op stap met twee psychiaters. Eén van een Engelse organisatie en één van de twee jonge psychiaters die Sierre Leone nu heeft. We zijn erg blij dat twee psychiaters hun opleiding hebben afgerond en naar Sierra Leone zijn terug gekeerd. Daarover in een andere weblog eens meer.

Nu heb ik mogen zien hoe mensen in een dergelijk afgelegen district met passie naar hun medemensen omkijken. Een basis arts in een basic gezondheidscentrum vroeg of we wilden komen om twee van zijn patiënten te zien. Ik wist niet wat ik zag. Een jonge vrouw met een afzichtelijk verbrande hand, die ze volledig ingepakt had in een soort handschoen. Zeven jaar geleden kreeg ze haar eerste kindje en kreeg daarna epileptische aanvallen. Tijdens zo’n aanval was ze in het vuur gevallen. Nu is ze zwanger van haar tweede kindje en heeft nog steeds regelmatig epileptische aanvallen. In het district is geen medicatie voorradig. De Sierra Leoonse psychiater beloofde te voorzien in 3 maanden medicatie. Dat is geen oplossing voor de lange termijn maar het biedt haar de kans geven om veilig te kunnen bevallen.

 

Dit staat niet op zich. De basisarts ziet dagelijks patiënten die hij eigenlijk niet kan helpen. Aangrijpend. Ook ik moet aanvaarden dat we op zo’n moment weinig kunnen doen en me realiseren dat ons bezoek een grote bemoediging is.

Alles wat ik mag doen is als de beker koud water die we mogen aanreiken in Jezus’ naam.